این مکان تا سال ۱۳۱۰ هجری شمسی با همان ساختار طبیعی به عنوان منطقه ییلاقی با جاذبه‌های طبیعی ازقبیل کوه‌های سهل‌الصعود و باغ‌های سرسبز و چشم اندازهای طبیعی و رودخانه‌ها و آب و هوای معتدل، اقامتگاه سیاحتی بود. دراین زمان با ایجاد بعضی از امکانات سیاحتی ازقبیل استخر و جاری شدن قنات، وسعت و اهمیت یافت و در سال ۱۳۱۸ ش. با احداث ساختمانی دو طبقه توسط آلمانها، و جدول کشی خیابان‌ها ونرده کشی و گلکاری به صورت پارک طبیعی درآمد.